Grabe kasi ako mabadtrip. Ung tipong lahat na ng tao kinaiinisan ko. Hindi ako makatulog kasi isip ako ng isip ng mga problema. Ung mga ibang problema naman, gawa gawa ko lang. Ewan. Ang baliw ko kasi masyado eh. Buti nalang talaga merong twin popsicle dito sa bahay at natulog. Solve ang problema. Kasi ako lang naman talaga may problema kasi pinoproblema ko siya pero pwede naman siyang hindi problemahin. Gets? Hay. Bye.

Ung mga nanggagago ng hindi mo mahahalata. Marerealize mo nalang na ginagago ka. Kakainis.

Si boy gusto manligaw (gandang bata lang) then halos lahat kasi ng mga kaibigan ko (siguro sa 10 kong kaibigan 9 ung umaayaw sakanya) ayaw talaga sakanya (dun sa 9, mga 5, friends niya dati). Nung una ayaw ko naman talaga sakanya then parang andun kasi ung effort na gusto niya kong kausapin lagi at may time pero hindi ko pa talaga pinapahirapan or chinachallenge kasi hindi pa naman kasi talaga ako sigurado sakanya kung talagang ipupush ko.

Oo, sinusubukan ko siya kilalanin pero parang lagi kasing kinukutya ng mga kaibigan/seniors na lagi kong iniisip na baka manloko lang siya or what. Sinasabi ko naman kay guy ung mga sinasabi nila sakanya pero ung sinasabi niya, wag ko daw intindihin; na hayaan kong ipakita niya sakin na worth it daw siya. Ganun.

Kanina, sasabay daw siya kumain, ayun. Nalate. Sabi ko pag late/wala siya mamaya “wala to” eh.

Minsan hindi ko alam kung sinong unang magtetext samin. Pag nag goodmorning ako, ako at ako nalang laig mag gogoodmorning. Ako nalang laging nauuna. Katulad kahapon ako unang nagtext.. tas ngayon wala manlang. Hindi niya ba ako namimiss? Pataasan nalang ba to ng pride?